• Alps De Andalucía

  • Afgelopen week was ik naar het meest zuid-westelijke puntje van Spanje afgereisd om in Huelva het Alps de Andalucia te spelen.

    Na Guadeloupe wilde ik mijn putter in de kast zetten en nooit meer aanraken en heb dan ook een drastische beslissing genomen en een andere putter gekocht. Af laten stellen op mijn lengte en voorkeur en met een beetje oefening kreeg ik zowaar wat vertrouwen terug. Ik was bij Rob Mouwen geweest die mij vertelde dat mijn set-up niet hielp met mijn mis links en die heeft mij wat geholpen in samenwerking met mijn eigen coach.

    Het was prachtig weer en een totaal andere golfbaan dan wat ik normaal gewend ben op de Alps Tour. Hij was mega smal en 6900 meter lang dit is zo een 700 meter langer dan de Goyer in zijn totaliteit. Dit werkte in mijn voordeel, omdat ik de bal ver sla en tamelijk recht. 

    Weliswaar raakte ik in de oefenrondes werkelijk geen pepernoot. Ik verloor 9 ballen totaal en heel veel vertrouwen. Ik stond lang op de range te zoeken naar iets.

    Totdat er iets in mij veranderde de eerste hole van het toernooi. Geen techniek, geen set up gedachtes, gewoon die bal rechtdoor meppen. Wat een start had ik -3 na 4 holes. Daarna helaas een bal out of bounds en een bogey op een moeilijke hole die mij terugbrachten naar Level par, de wind tak op en met windkracht 5 speelde ik de tweede negen in +1. Ik was happy, want wat speelde het moeilijk. -2 was de beste score uit de middag groep en -6 de beste uit de ochtend groep. Dit zei voor mij genoeg en ik wist dat de volgende ochtend er kansen lagen, doordat het minder winderig was.

    Toch was ik niet helemaal happy, ik putte matig, alweer. Ik kon ook niet verwachten dat het fantastisch zou gaan na Guadeloupe, maar toch had ik er de pest over in, dat het niet ging zoals ik wilde. Ik werkte nog meer aan mijn set up en balpositie en kreeg alles weer onder de knie.

    De dag erna was het weer het putten. Ik werd gek, ik holede niks, bijna elke green die ik miste resulteerde in een bogey. Dan wordt het lastig spelen. 

    Toch kon ik me herpakken ik ging van +3 na 12 holes naar +1 na 16 holes met de moeilijke 17e en 18e nog te gaan. 

    Ik wist dat +2 totaal net genoeg zou zijn om de cut te halen, maar ik had nog een 4 meter par putt op 18 om op deze totaalscore te blijven. Ik had nog geen putt geholed, maar wist dat deze erin moest. Volledige focus en BAM! midden hole en een klein vreugde fistpumpje. Weer een cut gehaald, maar belangrijker een putt geholed op het moment dat het moest!

    De laatste dag had ik niks te verliezen. Toch begon ik dramatisch, een bal in de boom op mijn tweede hole die daar vandaag de dag denk ik nog steed vrolijk tussen de takken ligt koste me een dubbel bogey en een kleine mental breakdown, waar ik op de volgende holes vrijwel alleen maar bogeys liet noteren. +7 na 7 holes, hoe kon dit, ik sloeg ze goed putte goed, maar niks ging erin of bij de vlag. 

    Hoe raar kan golf af en toe zijn. De tweede negen maak ik namelijk vier birdies en 1 bogey voor -3 en +4 totaal voor de ronde. Ik had ze aan een touwtje, sloeg 7 van de 9 holes mijn bal binnen 4 meter voor birdie bij de vlag en voelde me onoverwinnelijk.

    Zo kan je maar zien dat het een raar spel is af en toe en niks zeker is.

    Weliswaar heb ik weer een cut gehaald, zelfs met matig spel wat mij vertrouwen blijft geven dat als het een keer mijn week is ik met de overwinning naar huis ga, hopelijk is dat aankomende week in Metz!

    Ik ga morgenochtend richting Frankrijk en ook dan laat ik natuurlijk weer van mij horen!

    Groetjes,

    Davey