• Duits en Belgisch amateur

    juli 30, 2016
  • Wat kan golf toch een raar spel zijn af en toe....

    Na mijn goede week op Toxandria reisde ik af naar Golfclub Hubbelrath in Duitsland om mee te doen aan een van de grootste Europese toernooien, het Duits Amateur. Voel goede moed, maar met een beetje last van mijn rug ging ik naar Duitsland. Wat ik daar vertoonde verraste mij onwijs. De eerste dag stond ik namelijk 7 over par met nog 4 holes te gaan.... Ik had nog geen goede bal geslagen en was bijna moedeloos geworden. Ik zag de cut al heel ver weg liggen, maar ik gaf niet op. Ik starte op hole 10 en had 6,7,8,9 nog te gaan waar 2 par 5's bij behoorde. Hole 6, op 4 meter voor eagle, BAM! terug naar 5 over par. Daarna een goede birdie kans op hole 7 die net langs de hole rolde, hole 8 een goede drive, ijzer net rechts van de green, CHIP IN! Weer een eagle en terug naar +3. Een goede up en down op de laatste hole voor par en 74 (+3) was binnen.... Toch nog met een goed gevoel het clubhuis in, maar niet tevreden over de score. Ik stond net in de top-50 en was vooral heel erg zoekende. De rest van de week ging vrijwel vergelijkbaar als mijn eerste dag. Een hele slechte tweede negen en een goede eerste negen voor respectievelijk 74-74-74-73 en een 50ste plek. Ik speelde de eerste negen van Hubbelrath in 6 onder de baan, maar de tweede negen lag mij niet en dit was ook goed te zien.... 17 over par op de tweede negen in vier rondes is heeellll veel....

    Maar Belgie was het eerst volgende toernooi en met die eerste negen in mijn hoofd ging ik daarheen.

    Ik besloot niet voor te spelen, omdat ik echt heel veel last kreeg van mijn rug en besloot de baan dan ook alleen te lopen om even te kijken of er nog veel spannende dingen waren die ik niet uit het caddieboekje op kon maken. Weinig verassingen en een redelijk makkelijk baantje was de conclusie. Maar wat heb ik een slechte mentale week gehad in Belgie..... Mijn eerste ronde zat ik in de negatieve mentale spiraal, ik kon niks goeds doen voor mijzelf en kreeg hierdoor een hele negatieve mindset die mijn score niet goed deed. Het is dat ik nog drie birdies maak in mijn laatste 8 holes, maar positief was ik niet over dit ronde, 75 (+3) en net op de 40ste plek wat de cut betekende op dat moment. De tweede dag was ik mentaal veel beter, ik had mijzelf de opdracht gegeven niks negatiefs te denken en alleen maar liedjes in mijn hoofd te neuriën. +1 na 15 holes, het was niet fantastisch, maar ik kon er mee leven. Ik vertoonde weer slecht spel en als je de schade dan beperkt tot +1, niks aan te doen. Totdat ik een mentale inzinking kreeg op mijn laatste drie holes, opeens was de focus weg.... Sla ik twee ballen zo goed als weg en maak ik bogey - dubbel bogey - par op mijn laatste drie holes, waarvan er twee eigenlijk birdiekansen zijn. Ik schrok gewoon van mijzelf. Ben ik toernooimoe? moet ik minder druk op mijzelf zetten? of is dit een dalletje dat is gebeurt en waar ik ook snel weer uit kom? Wie zal het zeggen? 

    Ik neem even twee rustdagen en speel dan 3-5 augustus weer het Noordwijks Jeugd Open om richting de top 1500 van de wereld te gaan hopelijk!

    Tot dan.

     

    Davey Porsius