• Een jongensdroom is uitgekomen! Het KLM open op de golfbaan van the Dutch in Spijk. Wat een geweldige ervaring. 2 dagen van tevoren hoorde ik dat ik mee mocht doen met het KLM open na een belletje te hebben gekregen van Daan Sloter de toernooi directeur. Ik hoopte de hele week al op een belletje, maar het mocht niet baten, tot twee dagen van tevoren. Ik racete naar The Dutch en speelde 9 holes regelde mijn inschrijving en probeerde gevoel te krijgen voor de greens. 

    Ik liet mijn coach Pieter overvliegen uit Spanje om me te cadieen gedurende deze geweldige week en ik zorgde ervoor dat al mijn kleding er piekfijn uitzag, want daar mag het allemaal niet aan liggen natuurlijk.

    Met nieuwe schoenen, nieuwe petten goede moet en een grote dosis adrenaline had ik twee dagen geoefend voor hét moment van mijn golfcarriere. De oefenrondes gingen redelijk en ik had er ongelooflijk veel zin in.

    De eerste ronde startte ik als tweede flight, ik moest half 5 op, maar dat maakte me allemaal niet uit. Alles is piekfijn geregeld door de European Tour, van het eten 's middags tot de koffie 's morgens, alles staat voor je klaar en alles is geregeld. 

    Na mijn gebruikelijke bakkie koffie ging ik me opwarmen op de drivingrange en de puttinggreen. Ik liep richting de eerste tee en op mijn gemakje was ik mijn bal aan het markeren en tees aan het pakken en dergelijk. Tot ik opeens hoorde "On the tee, Davey Porsius". Ik schrok en dacht wow nu al? Als eerste? Ik had haast, markeerde mijn bal snel en pakte een handje tees en stopte deze in mijn zak. 

    Met haast in mijn lijf en spanning voor mijn eerste KLM Open stond ik boven de bal klaar om hem een kolere klap te verkopen en hem midden fairway op te slaan. Helaas een halve topper die net niet rechts in het water eindigde volgde, ik zag mijn mede spelers (Scott Jamieson en Laury Canter) Al kijken "Oh nee niet zo een toch..."

    Dit was niet de start waar ik op had gehoopt, ook mijn tweede bal was dramatisch en een dubbelbogey volgde als start van mijn KLM Open carrière..... Niet de droomstart waar ik op had gehoopt.

    Desalniettemin genoot in ten volste, het was een geweldige ervaring en echt slecht speelde ik nog niet eens. Onervaren? Zo speelde ik des te meer. Ik noteer in twee rondes tijd drie dubbel bogeys en zelfs een triple bogey. Dit is normaal alles behalve mijn spel, ik maak zelden een dubbel bogey laat staan een triple bogey.

    Toch was er ongelooflijk veel positiefs aan het KLM Open. Ik merkte dat ik heel makkelijk eigenlijk mee kon met jongens zoals Scott Jamieson, maar minder slim omging met een golfbaan in European Tour condities. Zoals Robbert Jan Derksen zo mooi verwoorde, het is helemaal niet vreemd dat er zo weinig Nederlanders de cut halen, de jongens op de European Tour spelen wekelijks in deze omstandigheden, onze Nederlanders zelden tot nooit, hierdoor wordt er een achterstand opgelopen"

    Ik kon het niet meer eens zijn met Robert Jan. Ik maak naast de velen bogeys ook ongelooflijk veel birdies 10 wel te verstaan op greens met stimp 14 en veel slope. Na elke bogey of dubbel sloeg ik bijna altijd terug met een birdie de hole erna en zodra er meer mensen kwamen kijken ging ik eigenlijk steeds beter spelen. Ik hou van de druk.

    De ervaring van het spelen op het allerhoogste niveau was geweldig en een belangrijke schakel geweest in mijn groei als speler. Ik weet dat ik niet slechter wordt van de druk, maar juist boven mijzelf uitstijg. Ik wil niet anders meer dan spelen op de European Tour! Ondanks dat mijn eerste optreden op het hoogste niveau niet resulteerde in een gehaalde cut, was het meer dan geslaagd.

    Ik kijk uit naar het volgende avontuur op het hoogste niveau, tot dan hebben we de fotos nog!