• Qualifying School Hardelot Stage 1

  • Na de teleurstelling van het KLM Open lag de focus op herstel, want ik moest nog een belangrijke wedstrijd spelen, de Qualifying School voor de Europese Tour.

    Deze bestaat uit drie fases, waarbij telkens ongeveer de beste 25 door gaan naar de volgende fase.

    Mijn voorbereiding was gewoon klote. Ik was nog niet 100% fit, maar ik kon niet deze kans laten schieten en mij af melden. Na een week van tevoren te horen te krijgen van mijn chiropractor dat ik in ieder geval weer drivers mocht slaan was voor mij goed genoeg om mijzelf niet terug te trekken.

    Na mijn rugblessure sloeg ik ze verschrikkelijk slecht, maar merkte elke dag dat het iets beter ging en had het gevoel oke het is misschien niet perfect, maar het is net goed genoeg om deze fase te overleven.

    Ik moest naar Hardelot - Les pins en ik moet zeggen wat een fantastische golfbaan is dat. Een golfbaan die goeie drivers en sterke wedges vereist en waar als het waait het zeer interessant wordt. Ik had mijn franse caddie mee en die kende de baan zeer goed, wat heel handig was. We hadden een gameplan bedacht waar we ons allebei goed bij voelde en ook mijn rug was zeer content met de manier waarop ik de bal sloeg, gelukkig had ik amper last van mijn rug.

    Dag 1

    Ik had een vroege start en daarmee ongelooflijk veel pech. Ik heb werkelijk 1 hole zonder regen gespeeld, ik was tot op mijn sokken en onderbroek nat, zelfs met een fantastisch regenpak van Kjus aan was er niet tegen de weersomstandigheden te spelen. Toch hield ik het goed bij elkaar en ik sloot de ochtendgroep af op een gedeelde 7e plek met level par. Ik zat in het clubhuis op te drogen en zag dat het zonnetje was doorgebroken buiten en dat de regen was gestopt...

    Ik eindigde de dag op een gedeelde 21ste plek en zag dat de scores in de ochtend toch echt een stuk hoger lagen dan in de middag, maarja ik zat nog aan de goede kant van streep want de beste 23 spelers zouden na 4 dagen doorgaan naar fase 2 van de Qualifying School.

    Dag 2

    Ik had goed kunnen slapen na de vermoeiende dag van gisteren en stapte naar buiten het was een beetje bewolkt, waaide een beetje en eigenlijk was het best goed golfweer. Een paar uur later op de drivingrange begon het al wat harder te waaien en toen ik af sloeg op hole 1 was het bijna storm te noemen.... Weer pech, maarja de dag ervoor ging het ook goed dus begon ik met goede moed aan mijn tweede ronde. Op mijn tweede hole gebeurd er alleen iets waar ik niet heel erg blij mee was. Ik vind mijn bal terug in een struik en moet een strafslag nemen, hierna lag ik nog steeds beroerd en had ik een moeilijke chip terug naar de fairway. Deze was oke maar niet briljant ik sla mijn bal naar de green veel te ver een chip en twee putts verder stond er opeens een 7 (trippel bogey) op de kaart zonder dat ik nou echt het idee had iets heel slechts te hadden gedaan. Maarja het toernooi was nog niet over en ik probeerde terug te vechten. De driver liep niet ik mis 6 fairways wat voor mijn doen heel veel is, maar de golfgoden waren mij niet lief gezind, van de 6 fairways die ik mis mocht ik 5 ballen haaks terugschoppen de fairway op en dat deed mij op een uiteindelijke score van +7 komen. Ik speelde hoe raar het ook klinkt beter dan de dag ervoor maar scorede voor geen meter. Ik was teleurgesteld, maar wist dat het nog steeds kon en geloofde daar ook in nog twee goeie rondes.

    Dag 3

    Eindelijk een beetje beter weer, wel wind, maar deze keer in de middag net zoveel als in de ochtend. Ik speelde goed, beter dan de eerdere dagen en eindelijk werd mijn geduld beloond een -3 was nog aan de lage kant, maar een goeie score waarmee ik mijzelf nog een kans gaf de laatste dag.

    Dag 4

    Ik stond +4 voor het toernooi en de 23e plek was op het moment van afslaan net -2. Ik gaf mezelf de opdracht op -7 te maken en liever iets meer dan had ik nog een kans om door te gaan naar Fase 2.

    Ik knalde uit de startblokken en voor ik het wist was ik -4. Helaas maak ik weer 2 bogeys op hole 16 en 18 (deze hebben mij heel veel slagen gekost tijdens het toernooi) waardoor ik na 9 holes terugviel naar -2. Ik had nog negen holes te gaan en moest gewoon gas geven. Ik maakte een goeie birdie op 1, maar helaas ook een bogey op hole 2. Nog 7 holes te gaan en ik had op zijn minst 5 birdies nodig. Tijd om gas te geven!

    Birdie op 3/4/5/6 en ik gaf mijzelf een hele goeie kans om het nog te halen. Ik was -6 voor de dag met 3 holes te spelen. Een briljante up en down op 7 voor par en ik was nog in de race.

    Ik had een pitch naar de green van zo'n 50 meter op 8 die ik op 50cm van de hole sla. Opnieuw een birdie en ik stond -7! -3 voor het toernooi en naar mijn mening net aan de goede kant van de streep.

    Ik sla de perfecte afslag op hole 9 en kies voor een licht verdedigende bal naar de green. Deze sla ik ook perfect en ik heb 7 meter voor birdie. In mijn hoofd was ik er en ik was dan ook vooral bezig met de goede snelheid aan de putt te geven zodat ik in ieder geval 2 putts had en een mini kans om de bal te holen. De putt was net te zacht ik kan hem erin tikken en ik maak -7. Ik was zo trots op mijzelf over hoe ik me terug had geknokt en de laatste ronde onder druk het beste spel heb laten zien.

    Ik kijk op mijn telefoon naar de rest van de scores en zie tot mijn schrik dat ik het waarschijnlijk net niet ga halen.... Ik teken mijn scorekaart en kijk vervolgens de komende 1.5 uur om de 2 minuten op mijn telefoon om na 1.5 uur te zien dat ik op 1 slag en 2 personen net niet de top 23 heb gehaald. Ik werd 25e en dus was het net niet goed genoeg.

    Een keiharde teleurstelling na al een teleurstellend seizoen waarin alles gewoon net niet liep zoals ik wilde. Ik heb mijn persoonlijk record aangescherpt een profoverwinning geboekt, maar toch voelt het alsof ik ongelooflijk veel heb laten liggen.

    Volgend jaar geen Europese tour voor mij, maar nog wel 1 wedstrijd op de Alps Tour te gaan die ik gebrand ben om te winnen!!!